Anasayfa
Giriş/Üye
Hesap No
Bağış Yap
Sepetim

Yasin Suresi - Yasin Suresi Türkçe Oku

Yasin Suresi, Kur’an-ı Kerim’in en çok okunan surelerinden biridir. Mekke döneminde indirilen sure, toplam 83 ayetten oluşur. Tevhid, peygamberlik, ahiret, yeniden diriliş, Allah’ın kudreti ve insanın sorumluluğu gibi temel konuları işler. Mushaf sıralamasında 36. sure olan Yasin Suresi, birçok baskıda 439. sayfa civarında başlar ve 22 ile 23. cüzlerde yer alır. Halk arasında Yasin-i Şerif olarak da bilinen bu sure, hem okunuşu hem anlamı hem de faziletleri bakımından sıkça araştırılır.

 

Yasin Suresi Arapça Oku

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يسٓ ﴿١﴾
وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ﴿٢﴾
إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿٣﴾
عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٤﴾
تَنزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ﴿٥﴾
لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أُنذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ ﴿٦﴾
لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٧﴾
إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ ﴿٨﴾
وَجَعَلْنَا مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴿٩﴾
وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠﴾
إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ ﴿١١﴾
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُّبِينٍ ﴿١٢﴾
وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿١٣﴾
إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ﴿١٤﴾
قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَٰنُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ﴿١٥﴾
قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿١٦﴾
وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿١٧﴾
قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١٨﴾
قَالُوا طَائِرُكُم مَّعَكُمْ ۚ أَئِن ذُكِّرْتُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ ﴿١٩﴾
وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَىٰ قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ﴿٢٠﴾
اتَّبِعُوا مَن لَّا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٢١﴾
وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٢﴾
أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنقِذُونِ ﴿٢٣﴾
إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿٢٤﴾
إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ﴿٢٥﴾
قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾
بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ﴿٢٧﴾
وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِن جُندٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ﴿٢٨﴾
إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩﴾
يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠﴾
أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾
وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾
وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾
وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ﴿٣٤﴾
لِيَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾
سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾
وَآيَةٌ لَّهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾
وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴿٣٨﴾
وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ﴿٣٩﴾
لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۚ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾
وَآيَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾
وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ﴿٤٢﴾
وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ﴿٤٣﴾
إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا إِلَىٰ حِينٍ ﴿٤٤﴾
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٥﴾
وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿٤٦﴾
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿٤٧﴾
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿٤٨﴾
مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾
فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَىٰ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ﴿٥٠﴾
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ﴿٥١﴾
قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ﴿٥٢﴾
إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٥٣﴾
فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٤﴾
إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ﴿٥٥﴾
هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ﴿٥٦﴾
لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾
سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ ﴿٥٨﴾
وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿٥٩﴾
أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿٦٠﴾
وَأَنِ اعْبُدُونِي ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ﴿٦١﴾
وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ﴿٦٢﴾
هَٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾
اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٦٤﴾
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿٦٥﴾
وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰ أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ﴿٦٦﴾
وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ ﴿٦٧﴾
وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٨﴾
وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ ﴿٦٩﴾
لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿٧٠﴾
أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ ﴿٧١﴾
وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ ﴿٧٢﴾
وَلَهُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾
وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ ﴿٧٤﴾
لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌ مُّحْضَرُونَ ﴿٧٥﴾
فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٦﴾
أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ ﴿٧٧﴾
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُ ۖ قَالَ مَن يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ ﴿٧٨﴾
قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ﴿٧٩﴾
الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ﴿٨٠﴾
أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ﴿٨١﴾
إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ﴿٨٢﴾
فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾

 

Yasin Suresi Türkçe Okunuşu

Bismillahirrahmanirrahîm

  1. Yâsîn
  2. Vel Kur’ânil hakîm
  3. İnneke leminel mürselîn
  4. Alâ sırâtın müstakîm
  5. Tenzîlel azîzirrahîm
  6. Li tünzira kavmen mâ ünzira âbâühüm fehüm gâfilûn
  7. Lekad hakkal kavlü alâ ekserihim fehüm lâ yü’minûn
  8. İnnâ cealnâ fî a’nâkihim ağlâlen fehiye ilel ezkâni fehüm mukmehûn
  9. Ve cealnâ min beyni eydîhim sedden ve min halfihim sedden feağşeynâhüm fehüm lâ yübsirûn
  10. Ve sevâün aleyhim eenzertehüm em lem tünzirhüm lâ yü’minûn
  11. İnnemâ tünziru menittebeaz zikra ve haşiyer rahmâne bil gayb fe beşşirhü bi mağfiretiv ve ecrin kerîm
  12. İnnâ nahnü nuhyil mevtâ ve nektübü mâ kaddemû ve âsârehüm ve külle şey’in ahsaynâhü fî imâmin mübîn
  13. Vadrib lehüm meselen ashâbel karyeh. İz câehel mürselûn
  14. İz erselnâ ileyhimüsneyni fekezzebûhümâ fe azzeznâ bisâlisin fekâlû innâ ileyküm mürselûn
  15. Kâlû mâ entüm illâ beşerün mislünâ vemâ enzelerrahmânü min şey’in in entüm illâ tekzibûn
  16. Kâlû rabbünâ ya’lemü innâ ileyküm lemürselûn
  17. Vemâ aleynâ illel belâgul mübîn
  18. Kâlû innâ tetayyernâ biküm lein lem tentehû le nercümenneküm vele yemessenneküm minnâ azâbün elîm
  19. Kâlû tâirüküm meaküm ein zükkirtüm bel entüm kavmün müsrifûn
  20. Vecâe min aksal medîneti racülün yes’â kâle yâ kavmittebiul mürselîn
  21. İttebiû men lâ yes’elüküm ecran ve hüm muhtedûn
  22. Vemâ liye lâ a’büdüllezî fetarenî ve ileyhi türceûn
  23. Eettehizü min dûnihî âliheten in yüridnirrahmânü bidurrin lâ tuğni annî şefâatühüm şey’en velâ yünkizûn
  24. İnnî izen lefî dalâlin mübîn
  25. İnnî âmentü birabbiküm fesmeûn
  26. Kîledhulil cennete, kâle yâ leyte kavmî ya’lemûn
  27. Bimâ gafere lî rabbî ve cealenî minel mükremîn
  28. Vemâ enzelnâ alâ kavmihî min ba’dihî min cündin minessemâi vemâ künnâ münzilîn
  29. İn kânet illâ sayhaten vâhideten feizâhüm hâmidûn
  30. Yâ hasreten alel ibâdi mâ ye’tîhim min resûlin illâ kânû bihî yestehziûn
  31. Elem yerev kem ehleknâ kablehüm minel kurûni ennehüm ileyhim lâ yerciûn
  32. Ve in küllün lemmâ cemî’un ledeynâ muhdarûn
  33. Ve âyetün lehümül ardul meytetü ahyeynâhâ ve ahrecnâ minhâ habben fe minhü ye’külûn
  34. Ve cealnâ fîhâ cennâtin min nahîliv ve a’nâbiv ve feccernâ fîhâ minel uyûn
  35. Liye’külû min semerihî vemâ amilethü eydîhim efelâ yeşkürûn
  36. Sübhânellezî halekal ezvâce küllehâ mimmâ tünbitül ardu ve min enfüsihim ve mimmâ lâ ya’lemûn
  37. Ve âyetün lehümül leylü neslehu minhünnehâre fe izâhüm muzlimûn
  38. Veşşemsü tecrî limüstekarrin lehâ zâlike takdîrul azîzil alîm
  39. Vel kamere kaddernâhü menâzile hattâ âdekel urcûnil kadîm
  40. Leşşemsû yenbegî lehâ en tüdrikel kamere velel leylü sâbikunnehâr ve küllün fî felekin yesbehûn
  41. Ve âyetül lehüm ennâ hamelnâ zürriyyetehüm fil fülkil meşhûn
  42. Ve halaknâ lehüm min mislihî mâ yarkebûn
  43. Ve in neşe’ nugrıkhüm felâ sarîha lehüm velâhüm yünkazûn
  44. İllâ rahmeten minnâ ve metâan ilâ hîn
  45. Ve izâ kîle lehümüttekû mâ beyne eydîküm vemâ halfeküm lealleküm türhamûn
  46. Vemâ te’tîhim min âyetin min âyâti rabbihim illâ kânû anhâ mu’ridîn
  47. Ve izâ kîle lehüm enfikû mim mâ rezakakümüllâhü, kâlellezîne keferû lillezîne âmenû enut’ımü men lev yeşâullâhü et’ameh, in entüm illâ fî dalâlin mübîn
  48. Ve yekûlûne metâ hâzel va’dü in küntüm sâdikîn
  49. Mâ yenzurûne illâ sayhaten vâhideten te’huzühüm vehüm yehissimûn
  50. Felâ yestetîûne tavsıyeten velâ ilâ ehlihim yerciûn
  51. Ve nüfiha fîssûri feizâhüm minel ecdâsi ilâ rabbihim yensilûn
  52. Kâlû yâ veylenâ men beasenâ min merkadinâ hâzâ mâ veaderrahmânü ve sadekal mürselûn
  53. İn kânet illâ sayhaten vâhideten feizâ hüm cemî’un ledeynâ muhdarûn
  54. Fel yevme lâ tuzlemü nefsün şeyen velâ tüczevne illâ mâ küntüm ta’melûn
  55. İnne ashâbel cennetil yevme fî şüğulin fâkihûn
  56. Hüm ve ezvâcühüm fî zılâlin alel erâiki müttekiûn
  57. Lehüm fîhâ fâkihetün ve lehüm mâ yeddeûn
  58. Selâmün kavlen min rabbin rahîm
  59. Vemtâzül yevme eyyühel mücrimûn
  60. Elem a’hed ileyküm yâ benî âdeme en lâ ta’buduşşeytân innehû leküm adüvvün mübîn
  61. Ve eni’budûnî, hâzâ sırâtun müstekîm
  62. Ve lekad edalle minküm cibillen kesîran efelem tekûnû ta’kılûn
  63. Hâzihî cehennemülletî küntüm tûadûn
  64. Islevhel yevme bimâ küntüm tekfürûn
  65. El yevme nahtimü alâ efvâhihim ve tükellimünâ eydîhim ve teşhedü ercülühüm bimâ kânû yeksibûn
  66. Velev neşâü letamesnâ alâ a’yunihim festebekus sırâta fe ennâ yübsirûn
  67. Velev neşâü lemesahnâhüm alâ mekânetihim femestetâû mudıyyev velâ yerciûn
  68. Ve men nüammirhü nünekkişhü fil halkı, efelâ ya’kılûn
  69. Ve mâ allemnâhüşşi’ra vemâ yenbegî leh in hüve illâ zikrün ve kur’ânün mübîn
  70. Liyünzira men kâne hayyen ve yehıkkal kavlü alel kâfirîn
  71. Evelem yerav ennâ halaknâ lehüm mimmâ amilet eydîna en âmen fehüm lehâ mâlikûn
  72. Ve zellelnâhâ lehüm feminhâ rekûbühüm ve minhâ ye’külûn
  73. Ve lehüm fîhâ menâfiu ve meşâribü efelâ yeşkürûn
  74. Vettehazû min dûnillâhi âliheten leallehüm yünsarûn
  75. Lâ yestetîûne nasrahüm ve hüm lehüm cündün muhdarûn
  76. Felâ yahzünke kavlühüm. İnnâ na’lemü mâ yüsirrûne vemâ yu’linûn
  77. Evelem yeral insânü ennâ halaknâhü min nutfetin feizâ hüve hasîmün mübîn
  78. Ve darebe lenâ meselen ve nesiye halkah kâle men yuhyil izâme ve hiye ramîm
  79. Kul yuhyîhellezî enşeehâ evvele merrah ve hüve bikülli halkın alîm
  80. Ellezî ceale leküm mineşşeceril ahdari nâren feizâ entüm minhü tûkidûn
  81. Eveleysellezî halakassemâvâti vel arda bikâdirin alâ ey yahlüka mislehüm, belâ ve hüvel hallâkul alîm
  82. İnnema emrühû izâ erâde şey’en en yekûle lehû kün, feyekûn
  83. Fesübhânellezî biyedihî melekûtü külli şey’in ve ileyhi türceûn

 

Yasin Suresi Türkçe Anlamı

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.

  1. Yâ, Sîn.
  2. Hikmet dolu Kur’an’a yemin olsun.
  3. Şüphesiz sen gönderilmiş peygamberlerdensin.
  4. Dosdoğru bir yol üzerindesin.
  5. Bu Kur’an, Azîz ve Rahîm olan Allah tarafından indirilmiştir.
  6. Ataları uyarılmamış, bu yüzden gaflet içinde kalmış bir toplumu uyarman için gönderildin.
  7. Andolsun ki onların çoğu hakkında söz gerçekleşmiştir. Artık onlar iman etmezler.
  8. Biz onların boyunlarına çenelerine kadar ulaşan halkalar geçirdik. Bu yüzden başları yukarı kalkık halde kalmışlardır.
  9. Önlerine ve arkalarına set çektik, gözlerini örttük. Artık görmezler.
  10. Onları uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir. İman etmezler.
  11. Sen ancak Kur’an’a uyan ve görmediği halde Rahman’dan korkan kimseyi uyarabilirsin. Böyle olanı bağışlanma ve değerli bir mükafatla müjdele.
  12. Şüphesiz ölüleri biz diriltiriz. Onların önden gönderdiklerini ve geride bıraktıkları izleri yazarız. Biz her şeyi apaçık bir kitapta kaydetmişizdir.
  13. Onlara şehir halkını örnek ver. Hani oraya elçiler gelmişti.
  14. Biz onlara iki elçi göndermiştik. Onları yalanladılar. Bunun üzerine üçüncü bir elçiyle destekledik. Elçiler, biz size gönderilmiş kimseleriz dediler.
  15. Halk ise, siz de bizim gibi insandan başka bir şey değilsiniz. Rahman hiçbir şey indirmedi. Siz sadece yalan söylüyorsunuz, dediler.
  16. Elçiler, Rabbimiz biliyor ki biz gerçekten size gönderilmiş elçileriz, dediler.
  17. Bize düşen yalnızca apaçık şekilde tebliğ etmektir.
  18. Halk, biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Vazgeçmezseniz sizi taşlarız ve bizden size acı bir azap dokunur, dedi.
  19. Elçiler, uğursuzluğunuz sizinle beraberdir. Size öğüt verilince mi böyle söylüyorsunuz? Hayır, siz aşırı giden bir topluluksunuz, dediler.
  20. Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi ve, ey kavmim, elçilere uyun, dedi.
  21. Sizden hiçbir ücret istemeyen ve doğru yolda olan kimselere uyun.
  22. Beni yaratana neden kulluk etmeyeyim? Siz de O’na döndürüleceksiniz.
  23. O’ndan başka ilahlar mı edineyim? Rahman bana bir zarar vermek isterse onların şefaati bana hiçbir fayda sağlamaz ve beni kurtaramazlar.
  24. Böyle yaparsam apaçık bir sapıklık içine düşmüş olurum.
  25. Ben sizin Rabbinize iman ettim. Artık beni dinleyin.
  26. Ona cennete gir denildi. O da, keşke kavmim bilseydi, dedi.
  27. Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram edilenlerden kıldığını bilselerdi.
  28. Ondan sonra kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik. İndirecek de değildik.
  29. Sadece tek bir çığlık oldu ve bir anda sönüp gittiler.
  30. Yazık o kullara! Kendilerine gelen her peygamberle alay ederlerdi.
  31. Kendilerinden önce nice nesilleri helak ettiğimizi görmediler mi? Onlar artık kendilerine dönmeyeceklerdir.
  32. Hepsi toplandığında huzurumuzda hazır bulundurulacaktır.
  33. Ölü toprak onlar için bir delildir. Biz onu diriltir, ondan taneler çıkarırız. Onlar da bunlardan yerler.
  34. Orada hurma ve üzüm bahçeleri meydana getirdik, içlerinden pınarlar akıttık.
  35. Ürünlerinden ve kendi elleriyle yaptıklarından yesinler diye. Hâlâ şükretmezler mi?
  36. Toprağın bitirdiklerinden, insanların kendilerinden ve bilmedikleri şeylerden bütün çiftleri yaratan Allah yücedir.
  37. Gece de onlar için bir delildir. Biz gündüzü ondan sıyırırız, birden karanlıkta kalırlar.
  38. Güneş kendisi için belirlenen yörüngede akıp gider. Bu, Azîz ve Alîm olan Allah’ın takdiridir.
  39. Ay için de menziller belirledik. Sonunda eski hurma dalı gibi incelir ve döner.
  40. Ne güneş aya yetişebilir ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri kendi yörüngesinde akıp gider.
  41. Soylarını dolu gemilerde taşımamız da onlar için bir delildir.
  42. Onlar için gemilere benzer binecekleri başka şeyler de yarattık.
  43. Dilersek onları boğarız. O zaman ne yardım isteyen olur ne de kurtarılırlar.
  44. Ancak tarafımızdan bir rahmet olarak ve belirli bir süreye kadar faydalanmaları için yaşatılırlar.
  45. Onlara, önünüzdeki ve arkanızdaki şeylerden sakının ki size merhamet edilsin denildiğinde yüz çevirirler.
  46. Rablerinin ayetlerinden kendilerine gelen her delilden mutlaka uzak dururlar.
  47. Onlara, Allah’ın size verdiği rızıktan harcayın denildiğinde inkâr edenler iman edenlere, Allah dileseydi doyuracağı kimseyi biz mi doyuracağız? Siz apaçık bir sapıklık içindesiniz, derler.
  48. Bir de, doğru söylüyorsanız bu vaat ne zaman gerçekleşecek, derler.
  49. Onlar tartışıp dururken kendilerini yakalayacak tek bir çığlıktan başka bir şey beklemiyorlar.
  50. O anda ne vasiyette bulunabilirler ne de ailelerine dönebilirler.
  51. Sûra üfürülür. Bir de bakarsın ki kabirlerden çıkıp Rablerine doğru koşarlar.
  52. Eyvah bize, bizi uyuduğumuz yerden kim kaldırdı? İşte Rahman’ın vaat ettiği budur. Peygamberler doğru söylemişler, derler.
  53. O sadece tek bir çığlıktır. Bir anda hepsi huzurumuzda hazır bulundurulur.
  54. O gün hiç kimseye haksızlık edilmez. Siz sadece yaptıklarınızın karşılığını görürsünüz.
  55. O gün cennet halkı nimetler içinde sevinçlidir.
  56. Onlar ve eşleri gölgeliklerde, koltuklar üzerinde yaslanmışlardır.
  57. Orada onlar için meyveler ve istedikleri her şey vardır.
  58. Rahîm olan Rab’den onlara sözlü bir selam vardır.
  59. Ey günahkârlar, bugün ayrılın.
  60. Ey Âdemoğulları, şeytana kulluk etmeyin diye size öğüt vermedim mi? Çünkü o sizin apaçık düşmanınızdır.
  61. Bana kulluk edin. Dosdoğru yol budur.
  62. Andolsun şeytan sizden pek çok nesli saptırdı. Hâlâ aklınızı kullanmaz mısınız?
  63. İşte size vaat edilen cehennem budur.
  64. İnkârınız sebebiyle bugün oraya girin.
  65. O gün ağızlarını mühürleriz. Elleri bizimle konuşur, ayakları yaptıklarına şahitlik eder.
  66. Dilesek gözlerini yok ederdik. O zaman yola koşarlardı ama nasıl görebilirlerdi?
  67. Dilesek onları bulundukları yerde başka bir hale çevirirdik. Ne ileri gidebilirler ne de geri dönebilirlerdi.
  68. Kime uzun ömür verirsek yaratılışta onu geriye çeviririz. Hâlâ akıllarını kullanmazlar mı?
  69. Biz ona şiir öğretmedik. Bu ona yakışmaz da. Bu ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur’an’dır.
  70. Diri olanları uyarması ve inkârcılar hakkındaki sözün gerçekleşmesi için indirilmiştir.
  71. Görmediler mi, ellerimizin yaptıklarından kendileri için nice hayvanlar yarattık ve onlar bunlara sahip oldular.
  72. O hayvanları onların hizmetine verdik. Bir kısmına binerler, bir kısmından da yerler.
  73. Onlarda kendileri için birçok fayda ve içecek vardır. Hâlâ şükretmezler mi?
  74. Yardım göreceklerini umarak Allah’tan başka ilahlar edindiler.
  75. Oysa onlar kendilerine yardım edemezler. Aksine, onlar bu ilahlara hizmet eden topluluklar halindedir.
  76. Artık onların sözleri seni üzmesin. Biz gizlediklerini de açıkladıklarını da biliriz.
  77. İnsan, kendisini bir damla sudan yarattığımızı görmez mi? Buna rağmen apaçık bir düşman kesilir.
  78. Kendi yaratılışını unutup bize örnek getirir ve, çürümüş kemikleri kim diriltecek, der.
  79. De ki, onları ilk defa yaratan diriltecektir. O, her yaratmayı hakkıyla bilir.
  80. Size yeşil ağaçtan ateş çıkaran O’dur. Siz de ondan ateş yakarsınız.
  81. Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerini yaratmaya güç yetiremez mi? Elbette yeter. O, her şeyi yaratan ve bilendir.
  82. O bir şeyi dilediğinde ona sadece ol der, o da oluverir.
  83. Her şeyin hükümranlığı elinde bulunan Allah yücedir. Siz sonunda O’na döndürüleceksiniz.

 

Yasin Suresi Faziletleri

Yasin Suresi, Kur’an-ı Kerim’in temel mesajlarını güçlü biçimde içinde barındıran surelerden biridir. Tevhid inancı, peygamberlik gerçeği, ahiret hayatı, ölümden sonra diriliş ve insanın Allah karşısındaki sorumluluğu bu surede açık biçimde yer alır. Yasin-i Şerif, Müslümanlar arasında çoğu zaman dua, ibadet ve manevi huzur amacıyla okunur. Surede Allah’ın kudreti, kainattaki düzen, insanın yaratılışı ve ahiret bilinci üzerinde durulur. Bu yönüyle okuyana hem imanî bir hatırlatma yapar hem de kalpte teslimiyet ve tefekkür duygusunu güçlendirir. Rivayetlerde Yasin Suresi’nin faziletine dair çeşitli bilgiler aktarılmıştır. Bu sebeple sure, özellikle gece okumalarında, vefat edenlerin ardından yapılan dualarda ve manevi huzur arayışında sıkça tercih edilir. Yasin Suresi’nin asıl değeri, içerdiği tevhid mesajını anlayarak okumak ve verilen öğütleri hayata taşımaktır.

 

Yasin Suresi Duası Okunuşu

Bismillahirrahmanirrahim

Allahümme rabbena ya rabbena tekabbel minna duaena vekdi hacetena bihurmeti sureti Yasin ve ecirna minennari vemin azabil kabri ve min şerri sualin bi fadli sureti Yasin ya rabbel alemiyne veselemun alel mürseliyne velhamdülillahi rabbil alemin.

 

Yasin Suresi Duası Türkçe Anlamı

Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla.

Ey Rabbimiz, Yasin Suresi hürmetine dualarımızı kabul eyle, ihtiyaçlarımızı hayırlı şekilde gider. Ey âlemlerin Rabbi, Yasin Suresi’nin faziletiyle bizi cehennem ateşinden, kabir azabından ve sorgunun şerrinden koru. Peygamberlere selam olsun. Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.

 

Yasin Suresi Tefsiri 

Yasin Suresi, Kur’an’ın ana mesajlarını özlü ve etkili bir şekilde anlatan surelerden biridir. Surede ilk olarak Hz. Muhammed’in peygamberliği, Kur’an’ın vahiy oluşu ve insanların uyarılma ihtiyacı vurgulanır. Ardından inkâr eden toplulukların tavrı, peygamberleri yalanlayan kavimlerin durumu ve iman eden kişinin örnekliği anlatılır. Surenin ilerleyen bölümlerinde kainattaki düzen üzerinden Allah’ın varlığına ve kudretine dikkat çekilir. Ölü toprağın diriltilmesi, gece ve gündüzün düzeni, güneş ve ayın hareketi, gemilerin ve bineklerin insan hayatındaki yeri bu deliller arasında gösterilir. Son bölümde ise kıyamet, yeniden diriliş, hesap günü, cennet ve cehennem sahneleri ele alınır. İnsanın dünyadaki tercihleriyle ahirette karşılaşacağı sonuçlar arasındaki bağ açık biçimde ortaya konur. Bu yönüyle Yasin Suresi, hem uyarıcı hem de düşündürücü bir içeriğe sahiptir.

 

Yasin Suresi İle İlgili Hadis

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in Yasin Suresi hakkında şöyle buyurduğu rivayet edilir: Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’an’ın kalbi de Yasin’dir. Kim Yasin’i okursa, Allah onun okumasına Kur’an’ı on kere okumuş gibi sevap yazar. Bu rivayet, Yasin Suresi’nin İslam kültüründeki önemli yerini göstermesi bakımından dikkat çeker. Ancak sureyi okurken yalnızca sevap beklentisiyle değil, anlamını kavrama ve mesajını hayata yansıtma niyetiyle okumak daha doğru bir yaklaşım olur.

 

Yasin Suresi Kaçıncı Sayfada ve Kaçıncı Cüzde?

Yasin Suresi, Kur’an-ı Kerim’de 36. sure olarak yer alır. Yaygın Mushaf düzenlerinde 439. sayfa civarında başlar. Sure, 22. cüzde başlar ve 23. cüzde devam eder. Toplam 83 ayetten oluşan Yasin Suresi, Mekke döneminde indirilmiştir. İniş sırasına göre 41. sure olarak kabul edilir. Mushaf sıralamasında ise 36. sıradadır. Cin Suresi’nden sonra, Furkan Suresi’nden önce nazil olduğu belirtilir.

 

Yasin Suresi Kaç Ayettir?

Yasin Suresi 83 ayetten oluşur. Adını ilk ayette yer alan Yâ-Sîn harflerinden alır. İslam kültüründe Yasin-i Şerif olarak anılan bu sure, Kur’an’ın kalbi şeklindeki nitelendirmeyle de bilinir. Surede insanın yaratılışı, peygamberlerin tebliği, toplumların inkâr karşısındaki tutumu, kainattaki düzen, kıyamet, hesap günü ve ahiret hayatı gibi temel konular yer alır. Bu nedenle Yasin Suresi, hem anlamı hem de manevi etkisi bakımından Müslümanlar tarafından sıkça okunur